Marcelo Zammenhoff (właśc. Piotr Wygachiewicz) – ur. w 1970 r. w Łodzi, gdzie mieszka i pracuje. Twórca wideo, fotograf, performer, designer, kompozytor, animator życia artystycznego. Przedstawiciel polskiego kina offowego i eksperymentalnej sceny postindustrial/electro/synth-pop/noise, lider grup performersko-muzycznych: F.P.Z., Morris Generativ, Protoplazma, E-1 czy Mikrowafle. W latach 90. założyciel Teatru Elektrycznego, grupy filmowej Plazma TV oraz galerii Xylolit w Łodzi.

Prace:

Kurwa co to jest, 1986, 22’23”
Anomalie – 2, 1989-1990, 6’54”
zdigitalizowane filmy 8 mm

Wczesne prace wideo Marcelo Zammenhoffa to właściwie rozbudowane, artystyczne wideoklipy do muzyki jego zespołów F.P.Z. i Morris Generativ. Utrzymane w estetyce low-fi, pozbawione linearnej narracji, są kolażem złożonym z filmów kręconych przez niego na taśmie 8 mm, materiałów znalezionych (found footage) i formalnych eksperymentów z taśmą. Jak wspomina artysta, „byłem wtedy zbuntowanym i niepokornym młodzieńcem, zaś moja estetyka była obskurna (co warunkowały zarówno warunki egzystencjalne, jak i dostępne środki techniczne), co jednak wpisywało się w niektóre prądy tamtych czasów. Pomysły artystyczne były trochę chaotyczne, były to zrywy emocjonalne”.

Bez tytułu, lata 90.
stroboskop i strój
dzięki uprzejmości artysty

Marcelo Zammenhoff jest jednym z pionierów podziemnej sceny rave w Polsce. Od końca lat 80. działał w typowym dla etosu alternatywy duchu DIY, samodzielnie tworząc muzykę, kostiumy, teledyski, materiały graficzne i oprawę imprez, które również organizował. Z tego okresu pochodzą dwa unikalne artefakty – jeden z pierwszych stroboskopów w Polsce, własnoręcznie skonstruowany przez artystę, oraz strój sceniczny. Zammenhoff traktował koncerty jak artystyczne performanse, dbając o scenografię, kostiumy i efekty świetlne. Od początku lat 90. tworzył też inspirowane rave’em instalacje, wykorzystujące światło jarzeniowe, diody i promienie lasera.

navi_black